Het gebruik van koellucht voor permanente laserontharing

                                                                   Koelmachine

Sneeuw en ijs worden al sinds de oudheid in de geneeskunde gebruikt. Tegenwoordig is cryotherapie een onmisbaar onderdeel van de dagelijkse behandeling op het gebied van reumatologie, orthopedie, sportgeneeskunde en neurologie. Sinds enige tijd wint cryotherapie, of beter gezegd cryanesthesie, ook aan belang als additief in de dermatologie, vooral in de dermatologische lasertherapie. De doelstellingen zijn een analgetisch effect, waardoor de behandeling veel draaglijker wordt voor de patiënten, en thermische bescherming, waardoor het mogelijk wordt hogere niveaus van therapeutische energie te gebruiken.

In wetenschappelijke studies wordt koude luchtkoeling vergeleken met ijsgelkoeling. Uit een dergelijk onderzoek bleek dat 86% van degenen die werden behandeld met het koelluchtsysteem voor ontharing en gepigmenteerde laesies duidelijk de voorkeur gaven aan therapie met koude lucht. Als we het gebied rond de neus buiten beschouwing laten, stijgt het percentage naar 97%. Alle vrouwelijke cliënten bij wie de oksels of de bikinilijn waren geëpileerd, zeiden dat de koudeluchttherapie een beter pijnstillend effect had.

Het doel van het gebruik van koude lucht in plaats van gel is om te proberen een pijnloze laserontharing te bereiken. De belangrijkste voordelen kunnen als volgt worden samengevat:

De luchtstroom is zacht en kan nauwkeurig worden gericht, waardoor de huid precies op de plaats van de laserstraal wordt geraakt, wat cliënten als zeer prettig ervaren.

Vanwege het goede pijnstillende effect van koude luchtkoeling is het mogelijk om het laserenergieniveau met gemiddeld 15-30% te verhogen, en in de meeste gevallen met minder bijwerkingen.

Het werk kan sneller worden gedaan omdat er geen pauzes nodig zijn om een ​​gel aan te brengen.

Na de behandeling hoeft de patiënt de koelstoffen niet zelf af te voeren, de hoeveelheid afval wordt verminderd.

Deze koelmethode is niet afhankelijk van de topografie van het te behandelen gebied. Lichaamsdelen met een oneffen oppervlak, slijmvliezen of openingen zoals de mondholte, oren en neusgaten zijn niet of nauwelijks toegankelijk voor koelingsmethoden.